Even wat engs

Ik wil iets met je delen, iets dat ik mega interessant vind, maar wat voor sommige wel wat eng kan zijn. Wil je het niet weten, lees dan vooral niet verder 😊.

Een man en een vrouw komen samen. Ze hebben elkaar lief en na een tijdje raakt de vrouw zwanger. Er groeit een kindje in haar buik. Eerst zijn het cellen welke steeds meer worden. Uiteindelijk ontstaan er armpjes en beentjes en minuscuul kleine teentjes en vingertjes. Dit alles gaat volledig vanzelf. Het kindje groeit en groeit en op een gegeven moment wordt het geboren. Veel ouders noemen het een klein wonder. Het kindje is voorzien van een aantal basis programmeringen. Is er honger, dan maakt het lawaai. Ontstaat er slaap, dan gaat het slapen.

Het kindje groeit en groeit en het leert nog meer programmeringen, zoals een lach als er blijdschap ontstaat. Of huilen als er boosheid ontstaat. Naarmate de tijd vordert, komen er ook handige of minder handige programmeringen bij. De verwarming is heet. Tafelkleedjes zijn niet geschikt om aan op te trekken. Bij pijn helpt blijkbaar een snoepje op de schaafplek op je knie.

Zo bouwen we ons hele leven aan programmeringen, een enorm register aan programmeringen. Dit hele register bepaald ook hoe ons leven loopt. Voorkeuren die wij hebben. Maar ook keuzes die wij maken.

Nu kom ik aan op het moment waar het eng wordt. Al deze programmeringen zijn supersnel voorhanden, ze liggen tenslotte vast en hoeven niet meer ontdekt te worden. Bij het maken van keuzes rolt er een reeks voorhanden aantal programmeringen uit en op basis daarvan wordt er gekozen. Daarna komt pas het verhaal van “ik heb deze keuze gemaakt”. Kortom de vrij wil is een illusie.

Oké, ik hoor je denken, “als dat zo is, dan laat ik alles maar gebeuren”. Nope, zo ben je nou eenmaal niet geprogrammeerd. Meestal is dit het moment dat iemand af haakt, volledig in de weerstand schiet of in paniek raakt. Welke reactie het ook is, het is helemaal prima. Uiteindelijk is er niets veranderd. Wel zou dit inzicht je kunnen helpen bij het inzien dat een keuze nooit anders zou kunnen zijn gegaan. Dit inzicht levert je een enorme vrijheid op. De baby die groeit maakt ook geen keuzes, nu ga ik tenen en armen groeien. Of groei jij nu je nagels, of haren. Deze dingen gebeuren, net als de rest van het leven.

Het leven is een volledig verzorgde reis, je hoeft alleen maar te genieten. Maar ja, als je de keuze had gehad, dan had je daar ook voor gekozen, of niet 😉.

Vragen? Laat het me weten!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *