Glans in je leven

Al enige tijd speel ik met veel plezier Ukelele en sinds kort ook gitaar. Ben ik goed? Neuh, maar da’s ook niet mijn doel. Plezier erin hebben, dat is het doel.

Dit klinkt op zich niet bijzonder, maar voor mij is deze insteek echt anders dan vroeger. Als ik ergens voor ging, dan ging ik er ook voor de volle 200% voor. Ik wilde dan ook de beste zijn en ook graag erkenning voor datgene wat ik deed. Lukte dit niet, dan stierf zo’n dergelijk activiteit bij mij dan ook een snelle dood, vaak met een wat zure nasmaak.

De lat legde ik dan ook onhaalbaar hoog. Vervolgens is de erkenning ook nog eens een externe factor. Leg je daar een ongezonde levensstijl met weinig slapen en ongezond eten bovenop, dan heb je de perfecte cocktail voor een burn-out. Iets wat me bijna twee keer gelukt is. Op het randje van de afgrond zeg maar.

Na mijn laatst crisis heb ik eens een pas op de plaats gemaakt. Wilde me alweer op het volgende avontuur storten, vluchten zeg maar. Uiteindelijk heb ik dit niet gedaan, uiteraard niet geheel zonder wrijving. Ik ben mijzelf eens gaan bekijken, wat uitgezoomd en mezelf een bekeken vanuit de derde persoon. Hier vielen mij een tweetal zaken op. Het eerste was, wat is er mis met nu. Nu was bij mij duidelijk niet goed, het “uitgesteld geluk systeem” was aan het werk. Dit systeem werkt als volgt. Nu is niet goed, maar als je … doet, dan vind je echt geluk. Dit soort systemen rollen rechtstreeks voort uit je Ego.

Het tweede wat ik ontdekte was dat ik te veel hooi op mijn vork nam. Naast mijn gezin, fulltimebaan had ik nog mega veel verschillende activiteit zoals sport, vrijwilligerswerk en een opleiding. Nu ben ik niet zo van het stilzitten, maar je kunt het ook overdrijven.

Wat heb ik gedaan? Stap 1, was niets doen, dus ook geen vlucht in een ander avontuur. Stap 2, was het maken van een inventarisatie van wat doe ik nu allemaal. Stap 3 is focus aanbrengen, wat is je doel. Stap 4 bestond voor mij uit een lijstje. Dit heb ik geprioriteerd en ik heb zaken geschrapt, wat betekende dat ik gestopt ben met een opleiding. Mijn focus heb ik nu beperkt op 1 doel, wat op dit moment het behalen van mij zwarte band voor judo is.

Als ik dit behaald heb, dan kijk ik weer verder. Deze aanpak geeft je vervolgens ruimte om weer dingen te doen waar je energie van krijgt. Zoals je gezin, gitaar of ukelele spelen en een blog schrijven zoals deze. Heb ik nu tijd over, nee natuurlijk niet 😊, maar wel wat meer focus.

Of ik het allemaal anders had willen doen? Wat als ik dit allemaal had geweten? Nee, zonder dit pad was ik namelijk nooit gekomen waar ik nu ben. Wij mensen hebben nu eenmaal de eigenschap dat we pas veranderen als daartoe de noodzaak is. We gooien pas het roer om in het geval van crisis, geen crisis, dan blijven we lekker doormodderen. Dus modder lekker door, veroorzaakt dit wrijving? Dan is dat ook niet erg, denk maar zo, zonder wrijving ook geen glans.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *